เพียงแค่เรา หยุดหัวใจ เพื่อสำรวจ
หยุดความคิด เพื่อดูตรวจ ส่วนขาดหาย
หยุดน้ำตา และหัวใจ ที่ละลาย
แทบสลาย หมดสิ้น ทั้งชีวี
ไม่มีแล้ว ไม่มี เธอคนนั้น
เหลือเพียงฝัน ความทรงจำ ที่ขาดหาย
ใครซักคน ที่รู้ และเข้าใจ
ก้าวเดินใหม่ ไปพร้อม พร้อมกัน
ปล่อยให้คืนวาน เป็นอดีต ที่ตรึงตรา
ที่ผ่านมา ผ่านแล้ว ให้ล่วงไป
แม้ดวงใจ อาจบอบช้ำ ก็ไม่ทำให้หวั่นไหว
ขอเพียงเรา ได้ก้าว ข้ามพ้นไป
แม้นสิ่งใด ก็ไม่ไม่อาจ จะทานเรา
(คืนนี้เป็นอีกหนึ่งคืนที่นอนไม่หลับ นึกอะไรได้ก็เขียนไปตามเสียงของหัวใจที่พร่ำบอก เขียนไปๆเรื่อยเพื่อหวังว่าคงจะง่วงในเร็วๆ และสุดท้ายเขียนทิ้งท้ายให้กับใครสักคนบนโลกนี้ที่ฉันรู้จัก ว่าวันพรุ่งนี้จะไม่มีเค้าอยู่ในหัวใจแต่...เค้าจะอยู่ในความทรงจำอย่างนี้ตลอดไป ก็ได้แค่เขียนๆไปโดยที่เค้าอาจจะรับรู้หรือแทบจะไม่มีวันได้รับรู้เลยด้วยซ้ำ)
อยากลืมนาย แต่เราก็จะไม่เหลืออะไรให้จดจำ แต่ความทรงจำมันก็ตอกช้ำจิตใจให้เจ็บปวด ฉันจะทนไปได้อีกนานแค่ไหนกัน ควรเลือกอะไรดี ระหว่างคนที่เรารัก กับคนที่รักเรา อย่างไหนดีความเจ็บปวดจึงน้อยที่สุด
ตอบลบ